вĕр
II.
лаять
йытă вĕрет, çил илсе кайать — собака лает, ветер носит
вĕрни – лай
Хура йытти çакăнса тăрать, хĕрлĕ йытти ăнах вĕрет. — Черная собака висит, а рыжая на нее же лает. (загадка Кипение котла над жаром).
инкек
син.: инкек-синкек
болезнь, мучение, наказание
беда, нужда, несчастие
инкек çӳретекен — насылающий бедствие
çил инкеки — бедствие ветра (из моления)
лăпкă
спокойный, тихий, кроткий; лăпкă çил – тихий ветер.
110 стр.
пус
IIII.
ступать, давить, попирать, гнести
алă пус — руку приложить, подписаться
пичет пус — приложить печать
ура пусмалли, пускăч — стремя
кĕнеке пусакан вырăн — типография
кĕнеке пусакан, çаптаракан — типограф
хурах пус — грабить; разбойничать
хурах пусакан — разбойник, пускала – переминаться
пускаласа ан тăр — не переминайся
пусар, пусмăр — придавить чем-л; привалить что-л.
пустар — отдать материю в набойку
пусăн — смиряться, унижаться, прекращаться, подавить в себе гнев
вăл пусăнчĕ — он укротил свой гнев
çил пусăннă — ветер стих
çумăр пусăнать — дождь перестает
пуслăх — гнет
пусма — ступень, лестница
пусма картлашки — ступень
сехмет
божество (у языч.); хайар сехмечĕ – бог злости; çил сехмечĕ – бог ветра; инкек сехмечĕ – бог несчастия.
170 стр.
çавра
син.: çавăра хăйра
круглый точильный камень
◊
çавра пăр — коловорот
çавра çил — вихрь
çавра çил
çил
ветел; çил сиввĕн вĕрет – ветер дует холодно; çил-тăвăл, синкерлĕ çил – буря; çил çунатлă лаша – лошадь с крыльями ветра; çил тăман – вьюга; çавра çил – вихрь; çил арманĕ – ветряная мельница.
194 стр.
Çавăн пекех пăхăр:
çаврăнулăх çавра Çавра çăл çавра çĕлĕк « çавра çил » çавра çул çавра карталан çавра курка Çавра кӳл çавра пăра