ăнкару
1.
сообразительность, догадливость, сметливость
смышленность, смекалка разг.
унăн ăнкару çитеймест — у него не хватает смекалки
ăнкару
2.
понимание, ориентировка, умение разобраться в чем-л.
понятие
сущ.сред.
1. ăнлав; научные понятия ăслăлăх ăнлавĕсем
2. (ст. представление, знание) ăнлану, ăнкару; ăнланни, ăнкарни ♦ понятия не имеет пачах пĕлмест, нимĕн те ăнланмасть
смекалка
сущ.жен. (син. сообразительность)
тавçăру, ăнкару; тавçăрулăх, ăнкарулăх; проявить смекалку тавçăруллă пул
сознание
сущ.сред.
1. ăс, ăс-тăн, ăн-сĕм; человек обладает сознанием этемĕн ăс-тăн пур
2. тăн, ăн; потерять сознание тăна çухат; прийти в сознание тăна кĕр
3. (син. понимание) ăнлану, ăнкару, туйăм; ăнланни, ăнкарни, туйни; сознание опасности хăрушлăха ăнланни
чутьё
сущ.сред.
1. сисĕм, туйăм, сисĕнкĕ (чĕр чунсен); у охотничьей собаки хорошее чутьё сунар йытти шăршă лайăх туять
2. (син. понимание) ăнкару, ăнлану; ăнкарни, ăнланни; политическое чутьё политикана ăнкарни
нюх
м. 1. разг. шăршă пĕлни (е сиени); у собак хороший нюх йытăсем шăршă лайăх пĕлеççĕ; 2. перен. (чутьё, смекалка) ăнкару, туйăм, сисĕм.
ориентация
ж. 1. (определение своего местоположения) ориентаци, харпăр хăй тăракан вырăна тупасси; 2. перен. (умение разобраться в чём-л.) ăнкару, ăнлану, чухлав; 3. (направленность действия) тĕллев, палăртнă çул (е ен).
понятливость
ж. ăнланулăх, тавçăрулăх, ăнкару.
разумение
с. ăнланни, ăнкарни, ăнлану, ăнкару, чухлани, ăнланса илни; по моему разумению эп ăнланнă тăрăх.
смекалка
ж. разг. тавçăру, ăнкару, тавçăрулăх, ăнкарулăх.
чутьё
с. 1. сисĕм, туйăм; собака с хорошим чутьём лайăх сисĕмлĕ йытă; 2. перен. туйăм, ăнкару; языковое чутьё чĕлхе туйăмĕ, чĕлхене лайăх туйни.
Çавăн пекех пăхăр:
ăнкайлă ăнкар ăнкарт ăнкарттар « ăнкару » ăнкарулăх ăнкаруллă ăнкарусăр ăнлă ăнлă-майлă