ăрăмлă
уст.
1.
суеверный
соблюдающий
ăрăмлă
2.
чудодейственный, волшебный
ăрăмлă
(ы̆ры̆млы̆), соблюдающий все обряды. Изамб. Т. СПВВ. Ăрăмлă.
кĕтретлĕ
ç.с. Асамлă, ăрăмлă, тĕлĕнмелле. Çитрĕç çак ĕмĕтри кĕтретлĕ кунсем! Шĕкĕр Турра! Н.Егоров //ЧХК, 1995, 110 с.
ăрăмлă
ч.с. Асамлă, ытаруллă, тĕлĕнмелле. Темĕнле ăрăмлă ункă тухатăвĕнче эпир. Х-р, 24.08.1993, 3 с. Ăрăмлă (магиллĕ) сăмахлăх тĕслĕхĕсем ытларах йăла-йĕрке поэзийĕнче тĕл пулаççĕ. ЧС, 1994, 8 кл., 13 с. Чăвашăн ăрăмлă йăли-йĕркине, юмах-халапне... юратать çак калавçă. Г.Федоров, 1996, 188 с.
— ăрăмлă йăла, ăрăмлă сăмахлăх (ЧС, 1993, 10 кл., 25 с., 35 с.).
Çавăн пекех пăхăр:
ăрăмăç ăрăмçă ăрăмçăла ăрăмçах « ăрăмлă » ăрăмла ăрăмчăк ăрăс ăрăсĕ ăрăска