кĕлилен
назв. божества. Альш. Мăн кĕлилене çунатлă хур. Т. VI. Мăн кĕлĕ, мăн кĕлилен, учук тунă çĕрти мăн килилен, вăталăх учук тунă çĕрти кĕлилен, кĕçĕн учук тунă çĕрти кĕлилен, кĕлĕ амăшĕ. Учук тунă çĕрти кĕлĕ амăшĕ, учук тунă çĕрти тӳрри, учук тунă çĕрти йĕрĕх, çырлахăр! Ib. Ял варрăнчи тĕп Хурашыв мăн кĕлиленĕ, ял варрăнчи вăталăх кĕлилен, ял варрăнчи кĕçĕн кĕлилен, ял варринчи (здесь так!) кĕлĕ амăшĕ... См. Авантей.
Авантей
(Авандэj) nom. pr. viri., лич. имя муж. Т. VI. Авантейĕн мăн кĕллиленĕ, вăталăх Авантейĕн кĕлиленĕ, кĕçĕн Авантейĕн кĕлиленĕ, Тури Авантейĕн кĕлиленĕ. Старший жертвоприимец Авандея, средний жертвоприимец Авандея, младщий жертвоприимец Авандея; верхний (нагорный) жертвоприимец Авандея. В Чув. яз. им. 24, Авандей, языч. имя мужч.
Авантей
л. и. м. В чув. яз. им. 24, Авандей, яз. и. м. : Аван "хороший, добрый, приятный" + -тей. См. Аванти.
Аванти
л. и. (м.?): аван "хороший, добрый, приятный" + -ти (< -тей). См. Авантей.
Çавăн пекех пăхăр:
авансла авансом авансцĕна авансцена « Авантей » Аванти авантюрăлăх авантюрăллă авантюра авантюризм