Чăвашла-вырăсла словарь (1982)

ала

1.
решето, сито
вĕт ала — мелкое сито
хĕлĕх ала — мелкое сито
сĕт али — ситечко для молока
çăнăх али — сито для муки
тырă али, шултра (мăн) ала — грохот, большое решето (для зерна)
ала айĕ — мелкие высевки (сор, падающий на землю)
ала çийĕ — крупные высевки (сор, остающийся в решете)
ала çых — плести сито
Алăпа туман ала. (Эрешмен карти). — загадка Нерукотворное сито. (Паутина).

çăнăх

мучной
пăрçа çăнăхĕ — гороховая мука
тинкĕле çăнăхĕ — толоконная, толокняная мука
тулă çăнăхĕ — пшеничная мука
шурă çăнăх — белая мука
ыраш çăнăхĕ — ржаная мука
яшкалăх çăнăх — мука из ярового хлеба
çăнăх али — сито
çăнăх миххи — мучной мешок
çăнăх çимĕçĕ — мучные изделия, мучное
çăнăх шывĕ — болтушка с мукой (для скота)
çăнăх авăрт — молоть муку
çăнăх авăртакан промышленность — мукомольная промышленность
çăнăх кăвакарнă — мука заплесневела
çăнăхпа варалан — запачкаться мукой

Чăваш сăмахĕсен кĕнеки

су

считать. Али к. † Çул хĕрĕнче тăракан — çуна шăлне сăвакан, катаччи чупрăм тиет-ши? Ск. и пред. 33. Унăн аяк пĕрчине пĕррен-пĕррен сăваттăмăр. || Читать. В. Олг. Кĕнеке суяс. Читать книги. СПВВ. ТА. Су = вула. || Почитать. Фин. Вăл вĕсене çын вырăнне суса хăйсемпе пĕрлех çиме лартать. Юрк. Чĕррисем сума та суми пулчĕç. || Причитывать наговор. Н. Седяк. Изамб. Т. Куçа урпа тухсан, урпана сăваççĕ.

çинче

(с’ин’ζ’э, с’ин’џ̌э), вм. çийĕнче— в, на (чем), на поверхности (чего). Качал. Йăвам çинче çăмартам, çăмартам çинче чĕпĕм пур. Регули 1120. Çĕнĕ сăхман он çинче (на нем) паян. Ib. 1117. Йăвăç çинче ларать. Ib. 183. Вăл киле килнĕ çĕрте, çол çинче, окçа топрĕ. Самар. † Ула-чăпар кĕпесенĕн шурри çинче, камăн алли витĕр тухнă-ши, çинче (= çинçе), пĕрти, пилĕклĕ, хура куçлă, камăн арки çинче йăванса ӳснĕ-ши? N. Пăрусем сĕлĕ çинче çӳреççĕ. Орау. Масар çинче унта-кунта анчах пытарнă вилнĕ çын тăпри тĕмисем курнаççĕ. На кладбище видно несколько свежих могильных холмиков. Ib. Масар çинче юр айĕнчен хĕлле пытарнă вилнĕ çын тăпри куписем туха пуçларĕç. На кладбище показались из-под снега свежие могильные холмики. Ib. Атăл çинче кĕпер тунă çĕртре ĕçлеççĕ. Четырлы. † Лаша вăйĕ пӳлмере, кристянсем вăйĕ çĕр çинче. К.-Кушки. Кам унта сăмавар çинче курăнат? Кто это там на поверхности самовара (т. е. отражается) Ib. Кам унта ларат сăмавар çинче? Кто это там отражается на поверхности самовара. N. Вăл (он) хăй сăнин кĕлеткипе куç-кĕски çинче (в зеркале) пăхакан çын евĕрлĕ. Шинар-п. Пӳртĕнче тăта вĕсенĕн алăк панче пĕрене çинче пĕр шăтăк пулнă. О сохр. здор. Вĕсен ырашĕ çинче тата пукра та нумай пулать. Собр. Çĕр çинче çуралать, вăт çинче тĕне кĕрет, шыва курсаннах вилет. (Тăвар). Б. Ильгыши. Йăви çинче çăмарти пур, çăмарти çинче мĕн пур? — Çăмарти çинче чĕпĕ пур.— Чĕппи çинче мĕн пур? — Чĕппи çинче йăпах тьыха пур. Никит. † Виç ял çинче виç варличчĕ, илес тени пĕреччĕ. (Солд. п.). Собр. † Ушкăн-ушкăн тупăлха, ушкăнĕ çинче пĕри шупка. N. Çав хуранта пăта çара çу, сĕт çинче пĕçереççĕ, çăмарта та нуммай яраççĕ. Кан. Укçа шăпах тавар çинче тăрать. Все деньги в товаре. Ib. Ытти заметкусем çинче вак ĕçсем çинчен çырнă. ТХКА 71. Вакун çинчех, тырă илсе тавăрăннă чух, атте вилнĕ, тет. N. Хирте пулă çинче тулли пучахсем те, пушшисем те пур. N. Эс янă пиçмо çинче çирĕм пус окçа илтĕм. Орау. Такана çинче пăрçа кустăраççĕ, те пăрçа куккăли тăвасшăн, темскер. Н. Карм. † Уйрăлнă чух эпир уйрăлтăмăр, кантăр çинче ӳснĕ пуса пек. Юрк. Йĕс кĕлетре шăналăк, шăналăк çинче сарă хĕр. N. Ыраш çинче çӳпĕ нумай... N. Ыраш çинче пукра пур. Ядр. Виçĕ кун халсăр выртрăм та, тăват кун çинче (на четвертый день) чĕрĕлтĕм. N. Икĕ кон çинче. N. Кайран вара ăричаксемпеле çапса аран виçĕ кун çинче (на третий день) вĕлерчĕç, тет, çакна. (Из сказки). СВТ. Шатра таврашĕнчи ӳт тăхăр кун е вунă кун çинче (на 8-ой иди 10-ый день) пит хытă хĕрелме тытăнать. N. Икĕ витре ĕçсен, виçĕ витре çинче (когда выпьют 2 ведра и принимаются за третье). Кан. Малтан шыв çинче ишсе пырать. N. Çăвĕпе сирĕн е хĕвел çинче, е çумăр çинче, е сивĕ çинче çӳрес пулать. || Над. N. Хĕвел: эп ир тохрăм та, каçчен çĕр çинче çӳрерĕм, тет. N. Калакла çăмарта çинă чухне çăмартана чашăк çинче тытса çияççĕ. N. Шу çинче кайăксам вĕçсе çӳреççĕ. N. Сĕтел çинче шăнасам вĕçсе çӳреççĕ. Якейк. Алăк çинче хонар çакăнса тăрать. Над дверью висит фонарь. Сорм-Вар. Хура хĕр сасси ял çинче (раздается над деревней, или по деревне). Торп-к. Ывăлĕсем пырса пăхнă та, алăк çинче шĕшлĕ тăнине курсан, çĕн çĕре витрех тарнă, тет. || При, при наличии. Сала 275. Анне çинче пурăнтăм шурă сĕт çинчи хăйма пек. Али 70°. Патшапала çанат ячĕ çинче аттепеле анне ячĕ пур. N. Эпĕ сан çинче ырă куртăм, халĕ эпĕ кин аллине юлтăм — йĕп çине юлтăм. БАБ. Вилле пăрахса кӳрше кайса çывăраймастăн вĕт. Хăрасан та пулин ун çинче (при покойнике) иккĕшĕ çĕр каçнă, тет. Сред. Юм. Пит чирлĕ выртакан çын выртнă пӳртре хăй сӳнтермесĕр ларсан: çинче ларнă, теççĕ. Сунч. † Атте-анне çинче пурăннă чух тивлетлĕччĕ пирĕи пуçăмăр. Полтава 11. Хамăр пурнăç пур çинче усал çылăх пулас çук. N. Сарă лашам пор çинче, пока у меня есть Савраска. N. Хăвăнта хастарлăх пур çинче ан ӳркен. N. Çак тĕрлĕ пулман пулă çинче унтн çынсем ялан пулă кăна çиетчĕç. Хора-к. † Тунти пасар пор çинче хĕр пăхмасăр илес мар; çак ял хĕрĕ пор çинче пер (= эпир) те арăмсăр порнас çок. || Из. Собр. Шыва витре çинче ĕçсен, çылăх пулат, тет. || Из-за. Ала 16. Çавă хĕр çинче вăсен тавлашу пулнă. Тораево. Кайнă чух вăл виçĕ усал такмак çинче тавлашнине курнă. Ib. Эсĕ пире сут туса пар, эпир çак такмак çинче виçĕ çул тавлашатпăр. Синерь. Вăл вĕсене каланă: ма эсир вăрçатар? — Вăлсем каланă: курăнман калпакпа курăнман атă çинче, тенĕ. || Иногда употребляется при обозначении времени. N. Вилнĕ çыннăн ӳтне ир çинче (на утро) пытармалла пулсан... N. Ир çинче каллах иртерех тăраççĕ те, уя каяççĕ. N. Авăн çинче кайнă (во время молотьбы). N. Данил вилчĕ авăн çинче. Истор. Пĕрре Владимир çывăрнă чух Рогнеда ăна кăшт кăна çĕçĕпе чиксе вĕлереймен, лешĕ çинче (во-время) вăранса çĕççине туртса илсе ĕлкĕрнĕ. || Среди, в. Кан. Çирĕм пилĕк ача çинче начаррисем те пулнă. Ачач 65. Кантуртан килнĕ хута çав кунах халăх çинче вуласа кăтартнă. N. † Ялĕ-ялĕнче хĕрĕсем каччă çинче палăрмасть; хамăр ялсан хĕрĕсем укçа çинче палăрмасть. Ау 269. † Тăват пилĕк пăрат (брат) çинче эпĕ кăна ытлашши. N. † Ах аттеçĕм, аттеçĕм, пилĕк чуну çинче эпĕ пултăм ытлашши. Турх. † Нумай ача çинче, ах, ӳсрĕмĕр, анчах пире ырă кун пулмарĕ. N. Ертел çинче пурте пулат. Альш. Çитмĕл тĕслĕ кун çинче çил-тăвăл кун килĕ. N. Халăх çинчи шута ăста пĕлекен çын сайра анчах. Собр. † Кӳрĕш-арăш çинче пурăнтăм, пĕр йăвари çăмарта пек. (Хĕр йĕрри). Ст. Ганьк. † Куçна шурă илсессĕн, хĕрсем çинче килĕшмест. || При названии городов и пр. на вопрос: где? Н. Сунар. Кам кайма охота çанти купир çинчи чипер Анастаçи ятлă хĕр сăнне исе килмешкĕн, уна çĕр тенкĕ парăпчĕ. (Из сказки). Панклеи. Вăсам çинчен Сорăмра мар, Кăрмăш çинчи чăвашсем, Самартисем те пĕлеççĕ. Ib. Сорăм çинче. Панклеи. Çакăнта мăн хола полнă. Çав хола çинче вăрçă тохса кайнă. Вăрçă тохсанах, холине çĕр çăтнă. (Из сказки). || На обязанности, на ответственности. Актăй. † Ĕçес, çияс хуçа çинче, пупляс, юрлас пирĕн çира. Угощенье на хозяине, а беседы и песни на нас (т. е. как бы составляют нашу обязанность). Ст. Ганьк. † Сакăр пирĕ — сарă сыппи, пилĕке çитми тусан арăм çинче. || О, об, относительно. N. Мĕн пур сăмахĕ — юмахĕ те пăрусем — вăкăрсем çинче анчах.

çăнăх али

решето, сито. Сред. Юм. Çăнăх али тесе çăнăх аллакан вĕтĕ алана калаççĕ.

арман али

(аλи^ы), cribrum, quo molitores frumenti cribrandi causa utuntur. Якейк. Арман али — арманта тыр аламалли ала. Арман али — решето, служащее для просевания хлеба на мельнице.

ала арчи

arca, ubi posita sunt cribra К, «ящик с ситами». П. И. Орлов. Ала арчи (42^а) çине виçĕ ала хураççĕ; авăрнă, тырра виçĕ али виçĕ пая уйăрса антарса яраççĕ, çиялти ала виттĕр тухманни чăн малти хывăх шăтăкне (44) анса каять. Ала арчинче виçĕ ала пулать: а) шултăра ала, б) вăтам ала, в) вĕт ала — çăнах али.

çăнăх вулакки

canaliculus ille K, per quem grana lam molis fracta super cribra (кĕрпе али) effunduntur. П. И. Орлов. Авăрлă тыр чул кăшкарнчен хывăхĕ-мĕнĕпех, кĕрпене уйăрлма, кĕрпе али çине çак вулак çинчен юхса тухать. (52).

вĕт кĕрпе шăтăкĕ

(-к’) foramen cribri, per quod effunduntur gram (кĕрпе) in minutiores particulas diffrata (К). П. И. Орлов. Ку шăтăкран шултăра ала виттĕр, вăтам ала виттĕр тухнă кĕрпе пĕрчисем анса каяççĕ. Ib. Вĕт кĕрпе ала виттĕр анни, алан кайри вĕт кĕрпе шăтăкне анса ешчĕк (кĕрпе арxи) ăшне виççĕмĕш çил çул çине анать. Çилĕ вĕрет те, хывăхне-масарне, тусанне-пăcанне виттĕрех исе тухса каять; кĕрпи, йăвăртарахскер, çил çулĕпе кăшт çӳлелле каять те, каялла аялалла анса, вулак тăрăх (69) анса, иккĕмĕш лара (71) юхса тухать. Хывахĕ кайри çил чӳречинчен тухса каять. Темле çил вăйлипе кĕрпе-мĕн вĕçсе тухсан, сая ан кайтăр, тесе, тепĕр саппас лар туса хунă; кĕрпе, тухсанах, çанта (80) ӳкет те, калле пĕрĕмĕш лара (71) кĕрсе ӳкет. Унта анса пухăннă таса мар кĕрпене, кĕрпи авăрса пĕтерехпе, тепĕр хут кĕрпе али çине ярса алаттараççĕ; ун чухне кара çилне çил алăкне хупса вăйсăрлатаççĕ.

кĕрпе çăнăхĕ

(сŏнŏх’) шăтăкĕ, foramen arcae cribrariae (K), per quod effunditur farina, a grandioribus granorum particulis separata. П. И. Орлов. Ку шăтăкран шултăра ала виттĕр (çăнăх али виттĕр) тухнă кĕрпе çăнăхĕ уйрăм çăнăх арчи çине юхса тухать. Ib. Кĕрпе çăнăхĕ мĕн пур ала виттĕр юхса тухса чăн кайран çăнăх арчане юхса тухать (65).

çăнăх арчи

area sub cribro (K), in quam effunditur farina, «ларь для муки, находящийся под ситом». П. И. Орлов. Çăнăх арчине (47^а) çăнăх али тĕлне аяла туса хураççĕ.

пăрçа

(пы̆рз'а, пŏрз'а), горох. N. Пире тăвансем кĕтнĕ мĕн, кĕтсен-кĕтсен килмесен, пăрçа пек куççуль тăкнă мĕн. N. Патака ытрăм та, питĕ çӳле хăпарса кайрĕ, хăпарса кайса, пăрçа пĕрчи пек анчах курăнчĕ. Капк. Çатма çинчен пăрçа сиксен, ача-пăча ташша илет. N. Çул çинче пăрçа хăмăлĕ выртма пуçласан, каçпа ларма юрать, теççĕ. N. Пăрçа хăмăлĕ лайăх, хутаççи çуккă, симĕс, пулса çитеймес. N. Çатма çинчи пăрçа пек çавăрăн. Юрк. Чăвашсем тата пăрçа пăттипе паранкă пăтти те пĕçереççĕ. Вĕсене çупа анчах çиеççĕ. Çу сахал чухне çинĕ вăхăтра, часрах пыра анса кайтăр тесе, уйран сыпаççĕ. Сĕт пурри сĕт сыпат. IЬ. Пăрçана чăвашсем пит сайра пĕçерĕççĕ. Çулталăкне виç-тăваттă та пĕçермеççĕ. Пăрçа пулсан, ăна пăрçа çăнăхĕ тума тăрăшарах параççĕ. Çăнăхĕнчен, паллă, салма пĕçерме. Авă çав пиркепе чăвашсем пăрçанăн пит сайра пĕçереççĕ. Пăрçаран чăвашсем пăрçа кукли те тăваççĕ. Чураль-к. Эпир вуниккĕн пĕр тăван, вуникĕ ана тулă акрăмăр, кучĕ пулчĕ хумăш пек, тăрри пулчĕ пăрçа пек. Пахча çим. 10. Пăрçапа пăрçа (у бобов) хушши 3 вершук пулмалла. Сред. Юм. Пăрçа али тесе пăрçапа пăри алакан шолтра алана калаççĕ. Решето для гороха и полбы. Сред. Юм. Пăрçа нимри пăрçа çăнăхĕнчен çемçерех пĕçерекен çимĕçе калаççĕ. Вомбу-к. Пăрçа яшки, вĕт салма тораса яраççĕ, сухан, пăрăç яраççĕ. N. Кунта какай яшки çук, пăрçа яшки, пулă шӳрпи, у та (= вăл та) шыв çиç. Сред. Юм. Пăрçа тар тохнă — çын вилнĕ чôхнĕ тôхакан шôлтра тара калаççĕ. Янтик. Çавсен иккĕшин пăрçа пиçмес вара. (Так говорят о тех людях, которые не могут ладить между собою).

ай

(аj), vox Russica, e sermone plebeio deprompta: пит, aut, rel. Союз, заимствованный из простонародного русского языка (ай, али = или) и означающий разве, или. КС. Ай вăл ĕçе эсĕ халь те туса пĕтермен-и? Разве ты до сих пор не окончил этого дела? Ib. Ай пĕçермерĕн-и эсĕ? Разве ты не сварила? Чуратч. Ц. Ма тăмастăр? Сире миçе килсе тăратас? Ай эпĕ сирĕн хуçа мар, итлеместĕр мана? Почему вы не встаете? Сколько еще раз приходить поднимать (т. е. будить) вас? Разве я не хозяин вам, что вы меня не слушаетесь? Ай кăмпа апач апат-и вăл? Мĕн тумалла унпала? Разве грибы пища? На что они годны? Ай эп, ай эс — пĕринчен пĕри кĕресех пулать пирĕн. Кому-нибудь из нас двоих приходится непременно лезть (Якей. Эп-и, эс-и, иксĕмĕртен пĕри кĕресех полать). V. ел, е.

тырă али

(тыры̆ аλи^ы), i. q. мăнала. (Череп., Ст. Чек.,. Л. Кошк.). Eius haec sunt genera: пăри али, quo ador, сĕлĕ али, quo avena, ыраш али, quo secale cribratur. Самое крупное решето — для полбы, помельче — для овса, еще мельче — для ржи; их названия: пăри али, сĕлĕ али, ыраш али (Ст. Чек.).

Али

(Ал’и), nom. pr. viri (Т.-И.-Шем., scr. Али), лич. имя муж. От араб. [араб сăмахĕ]

Али пихампар

(Ал’и _п̚иhамбар), Ali propheta (qui Alius, Muhammedi gener, esse videtur), cuius securis, in mari demersa, quotidie e profundo emergere dicitur, ut hunc mundum, qui sole illustratur, aspiciat. Eandem die novissima e mari emersuram esse credunt, ut omnia deleat. Пророк Али (вероятно, зять Магомета), о котором существует следующее предание. Альш. Али пихампар пуртти, тинĕсре, кашни кун çут çанталăка курма тухать. Тĕнче пĕтнĕ чух тухмалла тĕнчене пĕтерме. Топор пророка Али каждый день показывается из моря, чтобы посмотреть на свет божий. Когда настанет кончина мира, он выйдет из моря и разрушит вселенную. [араб сăмахĕ] Cf. [араб сăмахĕ]

али

(ал’i), prima vox cantilenae valde obscurae, quam cunarum motrices canere solent. forsitan idem sit, quod 1. Aлi; In vico Шөмөртбаш praef. Laischiensis, quern Tatari incolunt, qui iam ad Christianam religionem transiеrunt, a cunarum motricibus huiuscemodi cantilena cani solet. quam totam quidem litteris consignare mihi non contigit.
Ӓлįj, ӓлįj, ӓлкӓшį,
Ӓлįкӓшį, тӳлкӓшį!
Атасы кiткӓн пįчӓҥга,
Анасы кiткӓн бįлӓмга,
Оj артында бӳрį бар.
Priorum duorum versuum sententia nunc iam obscura est, reliua autem cantilenae verba hoc modo reddenda sunt: .Pater eius qin pratum) profectus est, ut inde fenum apportaret, mater autem nescio ubi otiosa volitat. Post acdes stat lupus". Item in vico Џaлayaj (c. Елово) praef. lelabugen sis hoc modo canitur:
Ӓллiįj; ӓллįj ӓллӧшкӓ (ubi к littera dura est)
Ӓнįiį кiткӓн урысkа;
Урыс бipгӓн башмаҕы,
Тӓҥįpį бipгӓн ташаҕы
I. е. „...mater eius profecta est ad Russos; | calceoli ei (parvulo) a Russis dati sunt, testiculi a Deo“.
Первое слово колыбельной песни. Якей. Али-мали папаки, чăн-чын (lege ч̚’ин) цаиак марсальок, корăс-перĕс пĕкечи, и, папаки! (Ал’и-мал’и пабам, чы̃н-ч̚ин пабак мы̃рзал’ок, коруĕс-_пэ_рэ̆_с п̚эџ̌и, и, паба_ги). Здесь папак, папаки означают ребенка: мăрсальок — м. б. от марса, мурза, корăс — мочало, пĕкечи — дужка ее (колыбели), и — восклицание; значение остальных слов забыто. Приблизительный перевод песни (теперь уже непонятной) может быть таков: „Баю-баю, мой миленький ребеночек, настоящий (вм. чăн-чăн?) мой князёчек! Дужка колыбели сделана из мочала. Ах ты, мой малюточка!“

али кануралим и халю ялим

(scr. али канурллими халю ялим). verba, quae cantilenis adiici solent. Песен. припев. Бугур. V. ай-лю.

кол-кол

(кол к̚ол), подр. сильному истечению крови. N. Тата пĕр салтак вилчĕ: пуçне çĕр çомне йăта йăта çапса, али-орипа чаваланса вилсе карĕ. Сăмсинчен çăварĕнчен кол-кол йон йохать; катăкланса, катăкăн йоха-йоха тохать те.... Таштан тивнă (= тивнĕ), те пуçран тивнă... (Герм. в.).

Федотовăн «Тĕне кĕмен чăвашсен ячĕсем» словарĕ

Айтар

м. и. Чув. яз. им., 25. Ср. тат. фамилию Айдаров; тат., башк. Айдар < араб. м. и. Хайдар "лев"> прозвише халифа Али > мар. м. и. Айдар.

Али

л. и. м. Т.-И.-Шем., от араб. пророк Али, зять Магомета (Ашм. Сл. 1А, 110) < араб. м. и. Али "высший, могучий" (Гаф. ИИ, 123) > мар. м. и. Али (Черн. СМЛИ, 59).

Алиçке

яз. и. м. Рысай (Ашм. Сл. IА, 112): Али (см. выше) + -çке.

Велулла

яз. и. м. САСС (Ашм. Сл. V, 192); тат. м. и. Вәлиулла (Сат. ТИС, 57) < араб. Валиуллах один из эпитетов халифа Али, "друг Аллаха" (Гаф. ИИ, 137).

Кали

яз. и. м. Иревли // Хр. и. ж. Калерия // Имя тагарина. Персирл. Кали варĕ, назв. оврага около д. Персирлан, Ядр. р.; там зимой замерз, по рассказам, какой-то татарин, которого звали Кали (Галей) (Ашм. Сл. VI, 35). Тат. м. и. Гали. Варианты: Али, Галикәй, Аликәй, Алукай, Әлкәй, Әлки; Алиш, Алыш, Алай, Алук, Алюк. От них образованы фамилии: Галиев, Галеев, Галин, Алиев, Алкин, Галикеев, Алейкин, Аликаев, Альков, Галькаев, Алькаев, Алькиев, Алуков, Алюков (Сат. ТИС, 63). От араб. м. и. Али "высший, могучий" (Гаф. ИИ, 123) -> мар. м. и. Кали (Черн. СМЛИ, 1920).

Несипе

яз. и. ж. Т-И.-Шем., САСС, Ст. Чек. (Ашм. Сл. IX, 20); тат. ж. и. Насибә/Нәсибә (СЛИ, 160) < араб. ж. и. Насиба < араб. м. и. Насиб "родственник, зять", эпитет Али (Гаф. ИИ, 175).

Паттал

яз. и. м. (с араб.); Патраклă (Ашм. Сл, IX, 136); тат. м. и. Баттал (СЛИ, 130); аз. Фатали, перс. м. и. Фатали; араб, м. и. Фатхали "победа Али; завоевыватель" (Дан. ДТП, 1980. С, 136; Гаф. ИИ, 200).

Хусантай

яз. и. м. Рысайк., Шугуры, Иревли, Ялюха М. (Ашм. Сл. XVI, 238); тат. м. и. Хәсән/Кәсән/Касюк (Сат. ТИС 207) < араб. "красивый" (РАС. М., 1967. С.387); "красивый, прекрасный, хорощий"; Хасан [häсäн] имя собств., второго имама — старшего сына Халифа Али (Гаф. ПРС I, 287) + -тай.

Çавăн пекех пăхăр: