Алтта
(Алтта), nom. pr. fern., личн. имя женщины. Изамб. Т.
алттари
(алттари), rei alicuius sortitio, quae fit inter competitores, divenditis a domino sortibus, loterie. Лотерея, розыгрыш.
Алтăш
л. и. м. В. Олг. (Ашм. Сл. IА, 177). См. Алтта.
Алтта
л. и. ж. Изамб. Т. (Ашм. Сл. IА, 177); ср. мар. м. и. Алта/Алти/Алты; мар. алте "большой, крупный, огромный, великий, заметный"; мар.Г. алты, мар.Л. олто "ластовица" (в рубахе и т. п.); ср. мар. алташ уст. "величать" (Черн. СМЛИ, 61). Заметим, что мар Г. алты, мар Л. олто "ластовица" тюркского происхождения: др.-тюрк. qolïq "подмышка" (ДТС, 454) < кол/кул | чув. хул/хол "рука" + -дык/-тык/-тук (Федотов ЧМЯВ, 266).
Алтти
= АЛЬТА, и. ж. (Ашм. Сл. IА, 178). Сл. Алтта.
Альтти
= АЛЬТА, и. ж. (Ашм. Сл. IА, 178). Сл. Алтта.
Альтаçка
яз. и. ж. Рысайк. (Ашм. Сл. IА, 178): Альта = Алтта (см. выше) + -çка.
Çавăн пекех пăхăр:
алтивĕççĕн Алтиккăн алтмăш Алттăм-пикке « Алтта » алттар алттари алттари выля алттари яр алттарь