апшур
разг.
обжора
апшур
прожорливый
Хĕл хырăмĕ — апшур хырăм. — посл. Утроба у зимы прожорлива.
апшур
◊
апшур команди — дармоеды
кӳпен
(-бэн'), встр. в нек. выр. Череп. Кӳпен карчăк, жадная старуха. Ib. Кӳпен хырăм = апшур. См. кӳп.
апшур
(апшур), homo edax, gulosus, vorax, a v Russ. обжора. N. „Эс мĕн емел пĕлен?“ тесе калать, тет. — „Эпĕ, тесе калать, тет, мĕн панă, ăна çиеп, — апшур“, тесе калать, тет. „А каким ты обладаешь искусством?“ говорит он. — „Я, говорит тот, — обжора; я съедаю все, что мне ни дадут.“ В Череп. в том же знач. — ĕмĕтсĕр, калмăк.
апшур
< рус. обжора (рус. о- > чув. а-). См. апат (< рус. обед).
Çавăн пекех пăхăр:
апчху апчхулат апчхулаттар апш « апшур » апшурлăх апшурла апшурнăй фат апьёнккă апьечĕк