Чăвашла-вырăсла словарь (1982)

аташтар

1.
понуд. от аташ II.

аташтар

2.
принимать (за кого-л. другого, за что-л. другое),
путать
эпĕ вĕсене ялан аташтаратăп — я их все время путаю

Чăваш сăмахĕсен кĕнеки

аташтар

(адаштар), facere, efficere, ut itinere deerret alqs etc., понуд. форма от аташ. Ст. Чек. Çак йăтта вăрмана исе кай та, аташтарса хăвар. Заведи эту собаку в лес, в такое место, откуда она не могла бы вернуться домой. Сир. 76. Çĕрле çывăрнă çĕрте те ăса тĕлĕк тĕлленсе аташтарать. См. еще прим. в авал. || Aliquem (-quam rem) alium (-ud) esse putare, смешивать с другим, т. е. принимать за другого (-ое). Не суди бедн. Час-часах намăса пĕлмен çынсем, хăйсене чухăн тесе, ыйтса çӳреççĕ. Ун пеккисене те аташтарма юрамасть. Часто люди, не знающие стыда, называют себя бедняками и ходят и собирают (милостыню). Таких не нужно смешивать с другими.

карт

(карт), карта (игральная). Шибач. Вара она каларĕçĕ картла выллякан хоçисем (хозяева): яр (его), терĕç, вырттăр! Ярчĕçĕ. Хурамал. Шалт ывăнсан, иккĕшĕ, ларса, укçалла картпа выляма тытăннă. Тюрл. Карты: майра, салтак, король, тус; масти: кирпĕç (бубны), хĕрес (трефы), корак (пики), червă (черви). Альш. Чечек (дама), пуртă (валет), стриккох (король), тус. Ib. Хĕрес (трефы), хĕрлĕ курак (чирван), хура курак (пики), чирван чечек (дама червей) еtс. Манăн ятмалла. Мне принимать. Манăн çӳремелле. Мне ходить. Эп тытрăм. Я принял. Эп юлтăм. Я остался. Эп тухрăм. Я вышел. Чечеке стриккухпа витрĕм. Я покрыл даму королем. Ib. Карт пиччĕнĕш — лицевая сторона карты; карт тӳнтерĕш, крап. Ib. Картсене аташтар-ха (хутăштар-ха). Стасуй карты. Сред. Юм. Карт турака тохнă. (Картла выляса никăшне те лармасан калаççĕ.)

улăштар

олăштар, менять, переменять. Юрк. Ку вырăн пĕртте кăмăла килмест; атя ураххине шырар, кăна улăштарса ярар, тет (она). Юрк. Ашшĕ вилсен, вăл туса панă çуртне тепĕр çынпа улăштарса ярат. Сир. 14. Тус çыннуна мулпа ан улăштар. Тюрл. Лерисем, килсе, улăштарса кайна. Пришли с того света, сделали по-тамошнему; только тело здесь лежит и делает похожим на человека. Сред. Юм. Ормăшса çӳрекен çын çинчен: ие ôлштарнă поль ôна, теççĕ. Ие ôлăштарнă çын пит ôсал, вăйлă, чăрсăр полать, тет; ôна çынсем çĕнеймеççĕ, тет. Ô вара кăçта килчĕ онта çына мăшкăласа, колса, хĕнесе çӳрет, тет. Трхбл. Çӳлĕ тусем çинче тилĕ вылять — улăштараясчĕ утпала. Улпутсем выляççĕ мулпала, улăштараясчĕ нушапала. Беседа чуваш. 9. Керимулла хăй лашине Насыр лашипе улăштарасси çинчен те каласа пачĕ, улăшас кун Микулая та çĕнчĕ. Юрк. Эпĕ лашама улăштартăм кивĕ пăшалпа (на старое ружье). Юрк. Армансенче те ырашпа кулаç улăштарса тăраннччен çинĕ (он). Изамб. Т. 60°». Ыран шыв арманне улăштарма ярап. Никитин. Лашисем аран-аран урисене улăштарса, тапкаланса пыраççĕ. N. Улăштарса тăхăнас — переодеваться. || Поменяться (чем). Якейк. Атя иккĕн лаша (лашасам, хотя у каждого — по лошадп) олштарар. IЬ. Тавай иксĕмĕр калпаксам (калпак), олштарар. || Олăштар — смешать (кого), Т. е. заставить ошибиться в счете. Якейк. См. аташтар.

Вырӑсла-чӑвашла словарь (1971)

сбить

сов. 1. что (сшибить) çапса ӳкер (е сирпĕт, тат), шаккаса ӳкер (е кăлар); сбить яблоки с ветки панулмисене турат çинчен çапса ӳкер; сбить замок с двери алăк çăрине çапса сирпĕт; сбить с бочки обручи пичке кăшăлĕсене шаккаса кăлар; сбить человека с ног çынна çапса ӳкер; 2. кого-что (заставить упасть, подстрелив) персе ӳкер (е антар) (кайăка, самолёта); 3. кого (выбить с занимаемых позиций) хĕссе (е çапса) кăлар (тăшмана); 4. что (стоптать) чалăштарса яр (пушмак кĕлине); 5. кого-что (повредить) хуçса (е çĕмĕрсе, шăйăрса) пăрах; сбить холку лошади лаша ӳрчине шăйăр; 6. кого-что (запутать) пăрса (е аташтарса, пăтратса) яр; с дороги çултан аташтарса яр; сбить с пути çултан пăрса яр, аташтар; 2) перен. тĕрĕс çултан пăрса яр, йĕркерен кăлар; 7. что (добиться резкого уменьшения) чакар, ӳкер, пĕчĕклет; сбить температуру температурăна чакар; сбить цену хакне ӳкер; 8. что (сколотить) ту, çапса ларт, хĕстер; сбить ящик ещёк ту; сбить полы урай хăмисене хĕстер; 9. кого-что, разг. (собрать вместе) пух, пĕрлештер; сбить бригаду бригада пух; 10. что (сбивая, сгустить) лака, пăтрат; сбить желтки çăмарта сарри лăка; сбить масло çу ӳкер; ◇ сбить спесь (или гонор, форс) пусăрăнтар, çунаттине хуçса яр; сбить шерсть çăм таптар; сбить с толку арпаштарса яр.

спутать

сов. 1. что (беспорядочно перемешать нитки, волосы и т. п.) чăлхантар, çыхлантар, арпаштар, аркатса яр, пăтраштарса яр; 2. кого-что (ошибочно принять одного за другого или одно за другое) арпаштар, пăтраштар, пăтраштарса яр; 3. кого, разг. (сбить с толку) аташтар, аташтарса яр; 4. кого-что (опутать) талла, тăлласа яр; спутать лошадей лашасене тăлласа яр.

Чăваш чĕлхин ретроспективлă ăнлантару словарĕ

аташтар

арпаштар. <…> Вавилон тени аташтарнă (арпаштарнă) тени пулать [Книга 1910:16].

Çавăн пекех пăхăр: