çĕр кансĕрĕ
(к̚анзэ̆рэ̆), назв. духа. Альш. Ача çĕре ӳксессĕн, çĕр кансĕрĕ кансĕрлет: ачана çĕр кансĕрĕ йĕртет, теççĕ. Ib. Ача-пăча вăл сак çинчен-мĕнтен çĕре ӳкет те, ăна: „çĕр кансĕрĕ“ çапăнса аптăратать, теççĕ, çавăнпа йĕрет, теççĕ, ача-пăчана (лечат отчитыванием, ухтарса).
атан качи
(к̚аџ̌и), calcaria g, клы, шпоры петушиные. Изамб. (Козм.).
каа-ка-ка-ка
(к̚á-к̚а-к̚а-к̚а), подр. крику курицы; когда она ростится, Шорк. Каа-ка-ка-ка, какалаççĕ чăхсем.
-ка
частица
1. при повел. ф. -ха; скажи-ка мне кала-ха мана
2. при форме 1 л. будущ. вр. -ха; напишу-ка я письмо çыру çырса ярам-ха
-ка
частица разг. -ха скажи-ка каласа пар-ха.
Çавăн пекех пăхăр:
-и -иç -им -йĕр « -ка » -кар -лăх -лĕ -ла -ле